Bagnem nazywamy obszary podmokłe, których warstwa gruntu jest okresowo lub stale zatapiana. Roślinność występująca tam jest przystosowana do specyficznych warunków. Do powstawania bagien dochodzi w zagłębieniach terenu, we wszystkich strefach klimatycznych świata. Najwięcej jest ich jednak na obszarach Syberii i północnej Kanady, gdzie występuje wieczna zmarzlina, a także w strefie równikowej. Tworzą się również w dolinach i deltach rzek, na obszarach bezodpływowych, w nieckach krasowych i w odciętych zatokach morskich. W bagnach zachodzą procesy tworzenia się torfu w wyniku utleniania związków organicznych, a następnie powstają torfowiska. Torfowiska mogą być wysokie (zasilane wodami opadowymi) lub niskie (zasilane wodami rzecznymi i opadowymi) Nauką zajmującą się badaniem genezy i funkcjonowania bagien jest paludologia. Istnieją cztery główne typy bagien: ombrogeniczne - są zasilane głównie wodami opadowymi, występują w strefach młodoglacjalnych (sandrowych i morenowych), na obszarach krasowych i wydmowych oraz na obszarach zatorfionych dolin; topogeniczne - są zasilane wodami podziemnymi; występują na obszarach bezodpływowych lub wysoczyznach morenowych słabo odwadnianych; soligeniczne - występują w miejscach wypływu podziemnych wód, zazwyczaj u podnóży stoków i krawędzi doliny; fluwiogeniczne - zasilane wodami wezbraniowymi cieków, wodami spływającymi ze stoków, a także wodami gruntowymi.