Woda mórz i oceanów zajmuje ok. 96% masy wszystkich wód na Ziemi. Ich powierzchnia z kolei stanowi ok. 71% powierzchni całej kuli ziemskiej i nosi nazwę Wszechoceanu lub Oceanu Światowego. Najwięcej wody gromadzą oceany, zajmujące razem powierzchnię 361 mln km2. Średnie zasolenie oceanów wynosi 35‰. Trzy główne to Ocean Spokojny (Pacyfik) Ocean Atlantycki (Atlantyk) oraz Ocean Indyjski.

Morza ze względu na położenie dzielą się na
otwarte - mające szerokie połączenie z oceanem, np. Morze Arabskie, Morze Norweskie, Morze Północne
przybrzeżne - oddzielone od oceanu przez wyspy lub półwyspy, np. Morze Karskie, Morze Japońskie, Morze Południowochińskie
międzywyspowe - położone wyłącznie między wyspami lub ich archipelagami, np. Morze Irlandzkie, Morze Celebes, Morze Jawajskie
międzykontynentalne - leżące między kontynentami, np. Morze Śródziemne, Morze Czerwone, Morze Karaibskie
wewnątrzkontynentalne - leżące wewnątrz jednego kontynentu, np. Morze Bałtyckie, Morze Białe, Morze Azowskie.

Woda morska zawiera różne związki chemiczne. Najwięcej w niej jest chlorków, a głównie chlorku sodu (NaCl), przez co mówi się o "zasoleniu mórz". W przeciętnym składzie wody otwartych mórz i oceanów składniki mineralne wynoszą ok. 3,5%. Woda ogrzewa się wolniej niż skały i powietrze, ale dłużej zatrzymuje ciepło. Stąd jej temperatura najwyższa jest pod koniec lata. Powierzchnia morza rzadko bywa spokojna. Wiatry, a także siła przyciągania Księżyca i Słońca wprawiają wody morskie w stan ciągłego ruchu. Wyróżniamy trzy rodzaje ruchów: falowanie, pływy, prądy morskie.