Woda przedostająca się w głąb Ziemi zatrzymuje się na pewnej głębokości na podłożu nieprzepuszczalnym, powyżej którego skały są nasycone wodą. Ta warstwa, w której woda wypełnia wszystkie pory skalne, nazywa się wodonośną. Jeżeli skała jest gruboziarnista, lub pocięta szczelinami, to woda może swobodnie się poruszać i odpływać do miejsc niższych. Kierunek przepływu wód podziemnych jest zależny od ukształtowania i nachylenia powierzchni warstw nieprzepuszczalnych, będących podstawą skał nasyconych wodą. Oczywiście woda odpływa w kierunku nachylenia powierzchni warstw nieprzepuszczalnych, a w tych miejscach, gdzie powierzchnia tworzy zagłębienia - odpływu nie ma i powstają zbiorniki wód podziemnych. W skałach składających się z drobnych cząsteczek mineralnych, np. w lessie, woda znajdująca się między nimi nie ma swobody ruchu, tylko podnosi się ku górze, podobnie jak w naczyniach włoskowatych. Ma to ogromne znaczenie dla roślinności, a więc i krajobrazu. Jeżeli warstwa wodonośna dochodzi do samej powierzchni Ziemi, tworzą się obszary bagienne; jeżeli leży zbyt głęboko, tak że roślinność nie może z niej czerpać wody, to powierzchnia Ziemi ma charakter pustynny lub pokrywa ją bardzo uboga szata roślinna. Najlepsze warunki do rozwoju roślinności są tam, gdzie warstwę wodonośną oddziela od powierzchni Ziemi cienka warstwa skał łatwo przepuszczalnych. Wody warstwy wodonośnej leżące blisko powierzchni Ziemi i znajdujące się pod bezpośrednim wpływem zmian atmosferycznych (temperatury i opadów) noszą nazwę wód zaskórnych.